a) błogosławieństwo – rodzice (a czasem i dziadkowie, rodzice chrzestni) przed ślubem błogosławią młodym na nową drogę życia. Młodzi klękają przed nimi na przygotowanych poduszkach, rodzice skrapiają ich święconą wodą, błogosławią a młodzi całują krzyżyk. Można w tym czasie odczytać uroczysty wiersz, w niektórych regionach gra przy tym kapela

b) odebranie panny młodej – młody jedzie po pannę młodą, odbiera ją z jej domu, wręcza jej bukiet ślubny, a ona przypina mu butonierkę. W niektórych regionach przed wejściem do jej domu musi ją wykupić – w drzwiach stoją kobiety z rodziny młodej i targują się z młodym mówiąc, że ona jest dużo więcej warta. Jeśli młody da za mało, wyprowadza się starszą kobietę przyozdobioną w welon.

c) bramy – organizowane przez rodzinę, znajomych lub sąsiadów tarasują drogę pary młodej do kościoła lub z kościoła na salę. Zagradzają oni orszakowi drogę za pomocą łańcucha utworzonego z własnych dłoni lub sznurków, czasem przygotowują scenkę rodzajową np. rąbanie drewna, gra w karty, mycie samochodu. Mają ze sobą stolik i dwa kieliszki. Świadek wychodzi na pertraktacje i ustala należność – zazwyczaj dla dorosłych wódka (przynosi po kolei butelki, czasem starczy jedna butelka czasem więcej) a dla dzieci cukierki. Gdy dojdą do porozumienia młodzi piją przygotowaną wódkę, składa się im życzenia, czasem młoda dostaje kwiaty i mogą jechać dalej.

d) po góralsku – to pomysł nie tylko rodowitych górali ale też osób lubiących staropolskie zwyczaje. Co może obejmować ten pomysł? Stroje góralskie (pan młody w czapce, skórzanych spodniach; panna młoda w tradycyjnej sukni, to samo orszak weselny) miejsce: góralska, drewniana chata z bali z owczymi skórami. Jedzenie: sery, smalec, boczek, swojska kiełbasa. Tradycyjne przyśpiewki, orkiestra góralska ze skrzypcami i tańce np. z ciupagami. Dojazd do kościoła na koniach, w zaprzęgu lub w kuligu. Fajnie opisane jest to na stronie, gdzie opisane są liczne szczegóły:

http://www.nowagospodyni.pl/?page=artykul&id=316

e) po śląsku – wesele takie poprzedzone jest masą tradycyjnych elementów, takich jak: kołacz weselny, czyli rozdawanie gościom zaproszonym na wesele i nie zaproszonym ciast z makiem i bakaliami; polterabend – czyli zwyczaj rozbijania naczyń na dzień przed zaślubinami pod domem panny młodej (im więcej potłuczonych naczyń tym więcej szczęścia), a gościom dziękuje się wódką i przekąskami oraz ciastem. Czasem towarzyszy temu zwyczajowi tzw cygańskie wesele – czyli korowód weselników z fałszywą parą młodą i księdzem, która dla żartu i w ramach życzeń państwu młodym odprawiają ślub na niby. Potrzebny jest też klyta inaczej zwany wyprosaczem, który wygłasza uroczysty monolog a wcześniej kojarzy pary. W dniu wesela odbywa się oficjalne pożegnanie pana młodego w jego domu, później udaje się on po pannę młodą która musi wyprosić i wykupić, po czym para młoda dostaje błogosławieństwo od rodziców. Po weselu odbywają się wielodniowe poprawiny a później przekludziny, czyli oficjalna przeprowadzka panny młodej.

f) „nowe świeckie tradycje” – to np. wieszanie kłódki z imionami i datą ślubu na moście, zamykanie jej i wyrzucanie kluczyka do rzeki, wypuszczanie lampionów lub balonów z wypisanymi na nich życzeniami dla młodych,